Kuran-ı Kerim 68. Sure Kalem Suresi Türkçe Meali Oku

Mekkede inmiş olup 52 ayettir. Adını 1. ayette geçen el-Kalem’den almıştır. Bu sure Hz. Peygamber aleyhinde müşriklerin ileri sürdükleri bazı iddiaları çürütüp onun nübüvvetini ispatlar. Bunun başlıca delilinin, onun mükemmel ahlakı olduğunu vurgular. Gerçekten hayat boyunca güzel ahlakın bütün dallarında mükemmel olmak, pek büyük bir mucizedir. Ayrıca inkar ve nankörlüğün sonucu, bahçe sahiplerinin kıssası ile bildirildikten sonra, Allah Tealanın ahirette müminler ile kafirlere hazırladığı akıbet anlatılır.

Bismillahirrahmanirrahim.

1 – Nun. Kalem ve ehl-i kalemin satırlara dizdikleri ve dizecekleri şeyler hakkı için:

Tabiin imamlarından Mücahid’e göre kalemden maksat “kendisiyle Kur’an yazılan kalem”, onunla yazılan şey ise Kur’an’dır.

2 – Rabbinin lütfuyla, deli değilsin.

3 – Hem senin ecrin, mükafatın hiç kesilmez! [11,108; 95,6; 41,8]

4 – Ve sen pek yüksek bir ahlak üzerindesin! [33,21]

Hz. Peygamber (a.s.)’ın ahlakından bahsetmesi istendiğinde Hz. Aişe (r.a) mümkün olan en ideal cevabı şöyle vermişti: “Onun ahlakı Kur’an’dan ibaret idi.” Maksadı şu idi: “Kur’an hangi adabı öğretiyorsa onları uygulardı.”

5 – Yakında göreceksin, onlar da görecekler.

6 – Hanginizde imiş o dertler, o delilikler.

7 – Senin Rabbin şüphesiz pek iyi bilir:

Allah yolundan sapanlar kimdir ve O’nun yolunu tutanlar kimdir.

8 – O halde, hakkı yalan sayanların, sözlerine sakın uyma.

9 – İsterler ki sen gevşeyesin. O zaman kendileri de yumuşasın.

10-16 – Sakın uyma: Servet ve hanedan sahibi diye, o bol bol yemin eden, değersiz adama!

O gammaz, söz gezdiren, hayrın önünü kesene, o saldırgana, günaha dadanmışa!

Şerefsiz, kaba, bir de soysuz olana.

Kendisine ayetlerimiz okunduğunda “Bu eski insanların masalları!” diyene,

yakında onun burnunu dağlayıp damga basarız. [74,11-26; 6,25; 8,31; 46,17]

Hz. Peygamber (a.s.)’ın karşısına böyle azgınca çıkanların burunlarının sürtüleceğini bildiren bu ayetlerle yüce Allah onların istikbaldeki perişan hallerini haber vermektedir. Zahiri şartlarda beklenmeyen bu zafer, ancak kaderlere hükmeden Allah’ın bildirmesi ile olabilir.

17-18 – Biz tıpkı o bahçe sahiplerini sınadığımız gibi, bunları da sınadık.

Onlar sabah erken mahsülü devşireceklerini yeminle pekiştirip kesin söylemiş, (inşaallah dememiş), Allah’ın iznine bağlamamışlardı. Ayrıca fakirlerin payını düşünmemişlerdi.

19-20 – Fakat onlar henüz uykuda iken, Rabbin tarafından gönderilen bir afet bahçeyi kapladı. Bahçe sabahleyin siyah kül haline geliverdi. {KM, Tekvin 32,3; II Samuel 24,16; II Tarihler 32,21}

21-22 – Onlarsa olup bitenden habersiz, neşeli neşeli birbirlerine seslendiler: “Haydi, madem devşireceksiniz, çabuk ekininizin başına!”

23-24 – Hemen yola koyuldular. Bir taraftan da aralarında şöyle fiskos ediyorlardı: “Sakın, bugün yanımıza fakir fukara gelmesin, onların bahçeye girmelerine hiç imkan vermeyin!”

25 – Yoksulları engelleme azmi içinde ilerlediler.

26 – Bahçeyi görünce: apışıp kaldılar. “Galiba yolu şaşırdık, yanlış yere geldik!” dediler.

27 – Çok geçmeden işi anlayınca: “Hayır! dediler, Doğrusu felakete uğramışız!”

28 – En insaflıları ise: “Ben size Allah’ı zikretmenizi söylememiş miydim!” dedi.

29-30 – Bunun üzerine “Sübhansın ya Rabbena, her türlü noksandan uzaksın! Doğrusu biz kendimize zulmetmişiz!” deyip, birbirlerini kınamaya başladılar.

31 – “Yazıklar olsun bize, ne azgın kimseler mişiz!”

32 – Ola ki Rabbimiz bize onun yerine daha hayırlısını verir. Biz Rabbimizin rahmetini arzu ediyor, Ona dönüyoruz.”

33 – Azap böyledir işte! Ahiretteki azap ise daha müthiştir. Keşke bunu bir bilselerdi!

34 – Allah’ı sayan, haramlardan sakınan müttakilere ise Rab’leri nezdinde naim cennetleri vardır.

35 – Biz hiç, Allah’a itaat ve teslimiyet gösterenleri mücrimlerle bir tutar mıyız?

36 – Neyiniz var, nasıl olur da böyle bir şey iddia edebilirsiniz? Ne biçim hüküm veriyorsunuz öyle?

37 – Yoksa size ait bir kitap var da bu kabil bilgileri oradan mı okuyorsunuz?

38 – Onda “Siz neyi tercih ederseniz size verilir” diye bir bilgi mi buluyorsunuz?

39 – Yoksa “Neye hükmederseniz o yerine getirilir” diye, kıyamete kadar geçerli olacak size yeminle verilmiş sözümüz mü var?

40 – Sor bakalım onlara: “Böylesi bir iddiayı savunacak kimse var mı aralarında?

41 – Yoksa güvendikleri şerikleri mi var?” iddialarında tutarlı iseler getirsinler de görelim o ortakları!

42 – O gün işler son derece güçleşir, paçalar tutuşur.

Bütün insanlar secdeye davet edilir, fakat kafirler secde edemezler.

43 – Gözleri yerde, kendilerini zillet kaplamıştır. Halbuki dünyada bedenleri sağlam, azaları salim iken de secdeye davet edilirler, ama bunu yapmazlardı.

44-45 – O halde sen bu şerefli sözü, Kur’an’ı yalan sayanı Bana bırak!

Biz onları, bilmedikleri, farkına varmadıkları bir yerden, yavaş yavaş azaba yaklaştırırız. Ben onlara mühlet veriyorum! Doğrusu Benim düzenim, tuzağım pek sağlamdır. [23,55-56; 6,44; 3,196-197; 7,182-183]

Farkına vardırmadan azaba sürüklemenin bir şekli de şudur: Azgın, zalim birine dünyada sağlık, mal mülk, aile mutluluğu, çocuklar, başarı gibi nimetler verilir. Böylece kendisinde hiç bir eksiklik, hata ve yanılma olmaksızın zulüm ve isyanında devam eder. Bu nimetlerin kendisi için lütuf değil, imtihan ve felaket sebebi olduğunun farkına varmaz.

46 – Yoksa sen onlardan bu risalet hizmetinden ötürü bir ücret istiyorsun da onlar cereme ödemekten ezilmişler mi?

47 – Yoksa gayb kitabı yanlarında da, onlar oradan mı yazıp duruyorlar?

48 – Sen Rabbinin hükmünü sabırla bekle ve balığın yoldaşı olan zat gibi olma! Hani o dertli dertli Rabbine yalvarmıştı: [21,87-88; 37,143-144]

Hz. Yunus (a.s.) balığın içinde iken, bütün dünyevi kuvvetleri, bütün sebepleri terkedip, onların dizginlerini elinde tutan Allah’a yönelerek: “Senden başka İlah yok! Sen Yüceler Yücesisin, bütün eksiklerden münezzehsin. Ama ben gerçekten kendisine zulmedenlerden biri oldum” zikrine devam etmişti.

49 – Şayet Rabbinden gelen bir lütuf onun imdadına yetişmeseydi, kınanmaya müstahak bir vaziyette, deniz tarafından karaya atılırdı!

50 – Ama Rabbi, kendisini seçti de onu en iyi, en has kullarından kıldı.

51 – O kafirler Zikri (Kur’an’ı) işittikleri zaman, hırslarından nerdeyse seni bakışlarıyla kaydıracak, adeta gözleriyle yiyecekler! Ve o “delinin teki!” derler.

52 – Delilik nerede, o nerede? Kur’an’ın hiç delilikle ilgisi mi olur? Kur’an olsa olsa, sadece bütün insanlara bir derstır.